Για πρώτη φορά άκουσα αυτό το συγκρότημα προχθές. Για να είμαι ειλικρινής το όνομα δε με προδιάθεσε ότι θα άκουγα κάτι καλό. Μου έφερνε κάτι σε αμερικανιά κάντρι φάση. Σε κάποιο βαθμό δεν είχα άδικο. Εκεί που είχα άδικο όμως ήταν στο τελικό αποτέλεσμα. Πρόκειται για ένα δισκάκι που έχει μέσα πολλά μικρά διαμαντάκια και ακούγεται πολύ ευχάριστα, ιδιαίτερα όταν έχεις να κάνεις και άλλη δουλειά ταυτόχρονα.
Όντως πρόκειται για άλμπουμ με έντονο το κάντρι στοιχείο, τα φωνητικά δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, και διαρκώς αναρωτιέσαι που την έχεις ξανακούσει αυτήν τη φωνή. Κι όμως, παρόλο που όλα αυτά ακούγονται σαν λόγοι για να μην ακούσει κάποιος το δισκάκι αυτό, είναι ένα πολύ ευχάριστο άκουσμα, αρκετά καλοκαιρινό και ανάλαφρο, αν φυσικά αυτό είναι κάτι καλό για κάποιον.
Ο δίσκος ανοίγει με ένα πολύ ήπιο και ταξιδιάρικο τραγουδάκι, το Leaving London που περίπου σε προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει. Σε κάποια σημεία θυμίζει Jethro Tull από το Aqualung, κάποια κομματάκια που σιγοτραγουδάει ο Άντερσον, θυμίζει ελαφρώς σε άλλα σημεία gospel εποχής σκλαβιάς των μαύρων στην Αμερική, και έχει και κάποιες μελωδίες που φέρνουν σε μπλουζ. Υπάρχει και μια διασκευή σε ένα τραγούδι των Wilco, το Jesus etc. Υπάρχουν και τα πιο σκοτεινά κομμάτια όπως το GTO από μια μπάντα που λέγεται Fellow Traveler αλλά και κάποια άλλα ελαφρώς πιο επαναστατικά στη μουσική τους, δηλαδή πιο έντονα.
Συνολικά θα έλεγα ότι είναι μια χαρά ήχος για ταξιδάκι καλοκαιρινό με το αυτοκίνητο ή και μουσική για μπιτσόμπαρα, κόντρα στις μπιτομαλακίες που ακούγονται εκεί κάθε χρόνο. Ακούστε το, είναι ένα γλυκό αλμπουμάκι.
Οι Puss 'N' Boots είναι:
Norah Jones - φωνητικά, κιθάρα, βιολί
Sasha Dobson - φωνητικά, ακουστική κιθάρα, μπάσο, ντραμς
Catherine Popper - φωνητικά, μπάσο, ακουστική κιθάρα
To No Fools, No Fun είναι η πρώτη τους δισκογραφική κυκλοφορία.
No comments:
Post a Comment