Mogwai

Πριν κάποια χρόνια (το 2000 νομίζω, ή το 2001) ένας φίλος μου είχε δανείσει ένα CD που λεγόταν Cody (Come On Die Young), από τους Mogwai. Εγώ το μόνο Mogwai που ήξερα μέχρι τότε ήταν ο Γκίσμο, και επίσης ήξερα ότι δεν έπρεπε να βραχεί ή να φάει μετά τα μεσάνυχτα, γιατί θα γινόταν ένα κακό gremlin. 

Για να την πω την αμαρτία μου, όταν άκουσα το δισκάκι είπα από μέσα μου "πφφφ βαρετό είναι αυτό, όλο το ίδιο παίζουν" και κατά κάποιον τρόπο το άφησα στην άκρη, μπας και μου άρεζε όταν θα μεγάλωνα και θα ωρίμαζα μουσικά. Βλέπετε, τότε άκουγα τεχνικούρες, τι να κάνουμε...

1999 - Come On Die Young

Λίγο πιο μετά, το 2004 βρέθηκα στη Σκωτία, στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, τη Γλασκόβη, και σε ένα δισκάδικο, είδα μια καταπληκτική προσφορά για ένα CD Mogwai, το Happy Songs for Happy People. Το πήρα, ήταν σχεδόν τσάμπα, ήξερα ότι η μουσική τους δεν είναι χαρούμενη γενικά, και ο τίτλος του δίσκου μου κίνησε την περιέργεια. Δεν ήμουν μόνος όμως και έτσι δεν μπόρεσα να το ακούσω με τη δέουσα προσοχή. Ξαναμπήκε στο ράφι και ξεχάστηκε.

2008... μαθαίνω ότι βγάζουν καινούριο δίσκο, το The Hawk is Howling. Τον ακούω. Οκ, σκέφτομαι, κάτι γίνεται εδώ, εγώ θυμόμουν πιο απλά πράγματα να παίζουν αυτοί. Άρχισα να ακούω λίγο πιο εντατικά. Έρχεται το 2009 και η συναυλία τους στο Μύλο στη Θεσσαλονίκη. Έπαθα ζημιά. Θες η ένταση της μουσικής, θες οι εναλλαγές από την απόλυτη ηρεμία στην απόλυτη φασαρία, θες μελωδίες που σε συγκινούν μέχρι δακρύων, θες η επιβλητικότητα της μπάντας πάνω στη σκηνή, τα φώτα, τα μεταξύ τους βλέμματα... Αυτό ήταν, είχα επίσημα κολλήσει με τους Mogwai.

2003 - Happy Songs For Happy People

Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως post-rock, math-rock, electronic, ambient, instrumental αλλά δεν έχει καμία σημασία η ταμπέλα βέβαια. Παίζουν όμορφες μελωδίες στις (3) κιθάρες, συνοδευόμενες από φανταστικές υπνωτικές μπασογραμμές με κρυστάλλινο ήχο και πολύ ωραία συνοδευτικά ντραμς και κάποια πλήκτρα. Αγγίζουν την παρατονία (math-rock) στο μη εξοικειωμένο με τι περίεργες αλληλουχίες στις νότες αφτί, και καταφέρνουν να δημιουργήσουν έναν ήχο απόκοσμο αλλά και πρωτόγνωρο. 

Σε συνδυασμό με το περίεργο όνομά τους και τους ακόμη πιο περίεργους τίτλους για τα κομμάτια τους (Like Herod, Oh How the Dogs Stack Up, 2 Rights Make 1 Wrong, Kids Will Be Skeletons, The Sun Smells Too Loud, I'm Jim Morrison I'm Dead, You're Lionel Richie...), το συνολικό αποτέλεσμα σου αφήνει μια εντύπωση μιας μπάντας που ξέρει πολύ καλά τι κάνει και πως το κάνει και φυσικά πως το πλαισιώνει. 

2008 - The Hawk is Howling

Η μουσική τους επίσης χαρακτηρίζεται κυρίως από επαναλαμβανόμενες μουσικές φράσεις σε εύρος 10λεπτου, με διακυμάνσεις στην ένταση εδώ κι εκεί. Αυτό όμως μέχρι το 2011, γιατί τότε κυκλοφόρησαν το Hardcore Will Never Die But You Will ακολουθούμενο από το Les Revenants (2013) και το Rave Tapes (2014). Σε αυτές τις 3 δουλειές βλέπουμε μια πιο "ποπ" πλευρά των Mogwai, χωρίς όμως να αφαιρείται καθόλου η σκοτεινιά από τον ήχο τους. Δηλαδή "ποπ" μόνο ως προς τη διάρκεια (μικρότερη) και περισσότερες γρήγορες μελωδίες.

Θα μπορούσα να μιλάω όλη μέρα για τους Mogwai, αλλά θα τελειώσω σημειώνοντας ότι είναι το ιδανικό συγκρότημα αν θέλει κανείς να ηρεμήσει, να αποτραβηχτεί να επικοινωνήσει με την σκοτεινή πλευρά του εαυτού του. Σε καμία περίπτωση δεν είναι μουσική παρέας και ακούγονται πολύ καλύτερα με ακουστικά. 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ (Επίσημες Κυκλοφορίες)

1997 - Young Team

1999 - Come On Die Young

2001 - Rock Action

2003 - Happy Songs For Happy People

2006 - Mr. Beast

2008 - The Hawk is Howling

2011 - Hardcore Will Never Die, But You Will

2013 - Les Revenants OST

2014 - Rave Tapes